Η ψυχαγωγία στην τηλεόραση και οι αποκαλύψεις για τα φετινά βραβεία
Έχεις βρεθεί ποτέ σε δύσκολη συνεργασία;
Είμαι από τους τυχερούς που δεν έχω κάνει ποτέ συνεργασία που να μην την ήθελα ή να μη μου άρεσε. Η πρώτη μου τηλεοπτική παρέα ήταν ο Γρηγόρης Αρναούτογλου στον «Όμορφο Κόσμο το Πρωί». Η δεύτερη ήταν φυσικά το άλλο μου μισό, η Ναταλία Γερμανού. Μετά βρέθηκα με τη Φαίη Σκορδά και τον Γιώργο Λιάγκα στον ΑΝΤ1. Πέρασα καλά παντού. Με τη Ναταλία, βέβαια, είναι άλλο πράγμα, είμαστε οικογένεια. Είμαστε γείτονες, κάνουμε παρέα, διακοπές μαζί.
Εντάσεις δεν υπήρξαν ποτέ;
Πάνω στη δουλειά είναι λογικό να έρθεις σε ένταση. Οι εκπομπές είναι ζωντανοί οργανισμοί, υπάρχουν μεγάλες ομάδες και ο καθένας έχει την άποψή του. Έχω έρθει σε διαπληκτισμούς, έχω τσακωθεί, αλλά όλα αυτά είναι στο πρόγραμμα και είναι δημιουργικά. Μετά τα βρίσκεις, μπορεί να ήμουν κι εγώ φάουλ. Δεν υπάρχει κάτι άσχημο που να το θυμάμαι με πικρία.
Θα ήθελες να γίνεις ξανά μέλος μιας τηλεοπτικής παρέας;
Η απάντηση είναι φυσικά, αλλά ξεκάθαρα όχι. Η τηλεόραση σήμερα δεν είναι αυτή που άφησα εγώ το 2018 όταν έφυγα από την εκπομπή της Φαίης Σκορδά και του Γιώργου Λιάγκα. Τότε οι εκπομπές προσέφεραν καθαρή ψυχαγωγία. Σήμερα, οι ίδιες εκπομπές θα μιλήσουν για τα Mad VMA και αμέσως μετά για μια δολοφονία ή για κάποιον που έχασε τη ζωή του. Ξαφνικά το κλίμα βαραίνει και αυτό με θλίβει.
Θεωρείς ότι έχει χαθεί η ισορροπία;
Θεωρώ εντελώς άκυρο αυτό που κάνουν τα κανάλια. Υπάρχουν οι ενημερωτικές εκπομπές για αυτά τα θέματα. Για παράδειγμα, το «Καλημέρα Ελλάδα» δεν θα βγει να μιλήσει για την Ελένη Φουρέιρα. Γιατί, λοιπόν, μια αντίστοιχη πρωινή ψυχαγωγική εκπομπή να αναφερθεί σε μια δολοφονία; Δεν είναι σωστά στημένο αυτό το πράγμα. Αν θέλω ενημέρωση, θα δω δελτία ειδήσεων και θα μπω στα κατάλληλα sites. Δεν θα περιμένω να ενημερωθώ από ένα πρωινό ή μεσημεριανό που κάποτε ήταν ψυχαγωγικό και τώρα έγινε «κάτι σαν ψυχαγωγικό». Αν βρισκόμουν σε μια τέτοια παρέα, δεν θα μπορούσα με τίποτα να διαχειριστώ αυτή την εναλλαγή των θεμάτων. Θα με έπιανε τρέλα αν είχα στη σκαλέτα μου τα βραβεία Mad και μετά έπρεπε να μιλάω με δικηγόρους για μια τραγωδία. Στο λέω αλήθεια, δεν θα μπορούσα να το κάνω. Αν έμπαινα σε μια τηλεοπτική παρέα, θα έπρεπε να θέσω ξεκάθαρα όρια.
Τι μπορούμε να αποκαλύψουμε για όσα θα δούμε απόψε στα βραβεία του Mad;
Θα αποκαλύψω δύο από τις δυνατές στιγμές της βραδιάς. Η πρώτη αφορά τον Αντώνη Ρέμο, που έδωσε άλλη βαρύτητα στα φετινά βραβεία. Τα τελευταία χρόνια μού έλεγε συνεχώς «θέλω να έρθω, το σκέφτομαι», αλλά τελευταία στιγμή το άφηνε για τον επόμενο χρόνο. Φέτος, όμως, ήταν η χρονιά του. Το ήθελε πολύ, ήταν φανταστικός και ο κόσμος ενδιαφέρθηκε πάρα πολύ. Όλοι με ρωτούσαν τι θα κάνει ο Ρέμος. Του δώσαμε μάλιστα, ως έκπληξη, μια τιμητική πλακέτα για τα 30 του χρόνια στη μουσική. Ήταν όλα πολύ ωραία στημένα. Είπε παλαιότερα και καινούργια κομμάτια, όλα διασκευασμένα.
Η δεύτερη ήταν η εμφάνιση της Dara, που ήταν η πρώτη της εμφάνιση μετά τη Eurovision σε διεθνές επίπεδο. Σε αυτό βοήθησε πολύ ο Δημήτρης Κοντόπουλος. Εκείνη δεν είχε πάει σε καμία άλλη χώρα μετά τον διαγωνισμό, πέρα από τη Βουλγαρία.
Η δημοσιότητα, η σχέση με την οικογένειά του και οι επεμβάσεις που έκανε στο παρελθόν
Σε έχει κουράσει καθόλου η δημοσιότητα;
Καθόλου. Νομίζω ότι ο κόσμος έχει καταλάβει τι άνθρωπος είμαι. Με χαροποιεί τρελά που το 90% όσων με πλησιάζουν μου λένε πόσο «φυσιολογικός» είμαι. Τη στιγμή που βγαίνεις στα media και πέφτει ένα φως πάνω σου, πρέπει να το συνηθίσεις. Πρέπει να ξέρεις ότι θα πας στο σούπερ μάρκετ με τις φόρμες σου και το καπέλο σου –εγώ έτσι κυκλοφορώ πάντα έξω– και κάποιος θα σε σταματήσει για να σου πει ένα «Γεια σας». Οφείλεις να απαντήσεις ευγενικά.
Έχεις αντιμετωπίσει ποτέ ακραίες συμπεριφορές;
Ο κόσμος γενικά είναι ευγενικός. Εγώ έχω αλλεργία στην αγένεια. Μου έχει τύχει να τρώω σε εστιατόριο και να έρθει μια κυρία από πάνω μου με το κινητό στο χέρι για να βγάλουμε φωτογραφία. Της χαμογέλασα και της είπα: «Κυρία μου, επειδή τρώω τώρα, θα τη βγάλουμε τη φωτογραφία μόλις τελειώσω, αν δεν σας πειράζει». Αυτή είναι η σωστή αντιμετώπιση. Όποιος έχει μπει σε αυτόν τον χώρο και παραπονιέται ότι δεν έχει ιδιωτική ζωή, κάνει λάθος. Θα έπρεπε να κάνει τον σταυρό του και να είναι ευτυχισμένος που ο κόσμος τον γνωρίζει και τον αγαπάει.
Είσαι ο ίδιος άνθρωπος με αυτόν που ήσουν στα 20;
Όχι, βέβαια. Θεωρώ όμως ότι έχω κρατήσει κάποιες αξίες με τις οποίες μεγάλωσα και τις πήρα από το σπίτι μου. Πιστεύω ότι παίζει πολύ μεγάλο ρόλο το περιβάλλον μας. Έχω μεγαλώσει σε μια μεσοαστική οικογένεια με πάρα πολλή αγάπη, σε ένα μικρό διαμέρισμα στα Πατήσια. Οι γονείς μου φρόντισαν να μη λείψει τίποτα σε μένα και στην αδερφή μου, ειδικά όσον αφορά τη μόρφωση και τα σχολεία μας.
Σε στήριξαν όμως και σε ένα πολύ σοβαρό θέμα υγείας.
Ναι, με πήγανε στο εξωτερικό επειδή έχω γεννηθεί με βλεφαρόπτωση εκ γενετής στο αριστερό μάτι. Έδωσαν πάρα πολλά λεφτά, γιατί τότε δεν ήταν κάτι εύκολο στην Ελλάδα. Κάναμε ταξίδια και στην ουσία χρωστούσαμε παντού για να μπορέσουν να με βοηθήσουν με την εμφάνισή μου.
Ήταν θέμα αισθητικό;
Όχι, το μάτι μου ήταν αποδυναμωμένο. Όταν έχεις βλεφαρόπτωση, το βλέφαρο χαλαρώνει πολύ. Όταν ήμουν μικρός στο σχολείο φαινόταν σαν να έχω κλειστό μάτι. Ήταν σχεδόν τελείως κλειστό. Έχω κάνει συνολικά τρεις με τέσσερις επεμβάσεις μεγαλώνοντας, γιατί έπρεπε να αναπτυχθεί το μάτι και να θρέψει το βλέφαρο. Ήθελε συνεχή παρακολούθηση.
Οι πρώτες δύο επεμβάσεις, όταν ήμουν δημοτικό και γυμνάσιο, έγιναν στο Λονδίνο και στην Αμερική. Στην Αμερική συγκεκριμένα, με πήγαν στον καλύτερο βλεφαροχειρουργό και πληρώσανε ό,τι είχαν και δεν είχαν, χρωστούσαμε της μιχαλούς. Θυμάμαι μάλιστα, επειδή η επέμβαση έγινε καλοκαίρι και είχαμε ξεπαραδιαστεί, τα Χριστούγεννα εκείνης της χρονιάς δεν ανταλλάξαμε δώρα γιατί δεν υπήρχαν λεφτά. Ο Άγιος Βασίλης μας έφερε μόνο κάλτσες και σοκολάτες.
Σας πληροφορώ όμως ότι ήταν από τα ωραιότερα Χριστούγεννα, γιατί ένιωθες την αγάπη και δεν χρειαζόσουν τίποτα άλλο. Επειδή, λοιπόν, πήρα τόση πολλή αγάπη από τους γονείς μου, θεωρώ ότι έχω όλες αυτές τις αξίες μέσα μου. Σαφώς και μεγάλωσα, σαφώς και δεν είμαι το παιδί των είκοσι ετών που ξεκινούσε στο Mad TV και στο περιοδικό «Ποπ Κορν». Έχω κάνει μια καριέρα όνειρο, που ούτε στα πιο τρελά μου σχέδια δεν είχα φανταστεί.