Με ένα πρατήριο υδρογόνου στην Ελλάδα, από τη Motor Oil στους Αγίους Θεοδώρους, και μόλις δύο αυτοκίνητα Toyota Mirai, που δόθηκαν από τη Motor Oil, ένα στην Ολυμπία Οδό και ένα στον Δήμο Λουτρακίου – Περαχώρας – Αγίων Θεοδώρων, είναι ανεδαφικό να μιλάμε για υδρογονοκίνηση στην Ελλάδα.
Όμως, από την άλλη, είναι μια πραγματικότητα, έστω και πιλοτική, που εφαρμόζεται στη χώρα μας, μέσω του ευρωπαϊκού έργου TRIERES – Greek Hydrogen Valley, του οποίου συντονιστής είναι η Motor Oil.
Με συνοδηγό τον Αλέξανδρο Αρχοντίδη, εμπορικό διευθυντή της Ολυμπίας Οδού, εκ των ανθρώπων που οδηγεί το αυτοκίνητο για λογαριασμό της εταιρείας, ξεκινήσαμε από την Αθήνα, συμπληρώσαμε στο πρατήριο στους Αγίους Θεοδώρους το υδρογόνο που κάψαμε στη διαδρομή μέχρι εκεί, και, πριν συνεχίσουμε την non-stop πορεία μας στον Πύργο, με επιστροφή, να και ο δήμαρχος Λουτρακίου – Περαχώρας – Αγίων Θεοδώρων, Γιώργος Γκιώνης, να…φουλάρει κι αυτός υδρογόνο το δικό του Mirai.
Ευχάριστη συνάντηση με τον δήμαρχο να δηλώνει γοητευμένος που κυκλοφορεί με ένα αυτοκίνητο που εκπέμπει μόνο υδρατμούς, δηλαδή δεν ρυπαίνει καθόλου, και που του χαρίζει πάρα πολλά χιλιόμετρα.
Η Toyota δίνει αυτονομία έως 650 χλμ., η οποία μπορεί να επιτευχθεί μόνο σε συνθήκες αστικής ή και περιαστικής οδήγησης, καθώς με τις μικρότερες ταχύτητες και τις επιβραδύνσεις, η ανάκτηση ενέργειας ωφελεί τη χαμηλότερη κατανάλωση.
Κι επειδή ανέφερα ότι εκπέμπει μόνο υδρατμούς, είναι πολύ ωραίο το γράφημα στην κεντρική οθόνη, με δρομείς πίσω από το αυτοκίνητο να εισπνέουν υδρατμούς, σε αντίθεση με την ταινία όπου ο Θανάσης Βέγγος πίσω από λεωφορείο εμφανιζόταν με μαυρισμένο από την εξάτμιση, πρόσωπο.
Βλέποντας στον πίνακα οργάνων τη μέση κατανάλωση στα 1,11 κιλά υδρογόνου στα 100 χλμ., ερχόμενοι από Αθήνα, πριν τη στάση, και δεδομένου ότι οι τρεις δεξαμενές υψηλής πίεσης χωρούν περίπου 5,6 κιλά συμπιεσμένου υδρογόνου, υπολογίζοντας και τα χιλιόμετρα που θέλαμε μέχρι το τέρμα της Ολυμπίας Οδού στον Πύργο, και για να επιστρέψουμε στους Αγίους Θεοδώρους (περίπου 540 χλμ.), για ανεφοδιασμό, ήταν φρόνιμο να κινηθώ με χαμηλή μέση ωριαία ταχύτητα, το πολύ μέχρι 110 χλμ./ώρα. Διαφορετικά, καθώς δεν υπάρχει άλλο πρατήριο υδρογόνου, αν έμενα άδειος θα έπρεπε να με επιστρέψει οδική βοήθεια, διότι δεν υπάρχει άλλος τρόπος ανεφοδιασμού.
Με γεμάτες τις δεξαμενές, λοιπόν, και την ένδειξη στα 518 χλμ. αυτονομίας, έβαλα μπροστά τη λογική και άφησα το συναίσθημα στην άκρη, δηλαδή να πατήσω παραπάνω το γκάζι.
Προσάρμοσα το cruise control στα 110 χλμ./ώρα και ξεκίνησα, έχοντας και τον κλιματισμό σε λειτουργία. Σταδιακά η κατανάλωση άρχισε να κατεβαίνει στα 1,01 κιλά, διότι από την Αθήνα έως τους Αγίους Θεοδώρους πήγα και με 130 χλμ./ώρα, και είχα κατανάλωση 1,11 κιλά.
Ηταν ωραίο να βλέπεις τον τρόπο λειτουργίας του κινητήριου συστήματος. Οι δεξαμενές μεταφέρουν το υδρογόνο στις κυψέλες καυσίμου, εκεί όπου γίνεται η χημική αντίδραση με το οξυγόνο που εισέρχεται από το περιβάλλον. Παράγεται ενέργεια 128 kW (172–182 hp), που διοχετεύεται στη μπαταρία και μέσου ενός σύγχρονου ηλεκτροκινητήρα μόνιμου μαγνήτη μεταφέρεται η κίνηση στους πίσω τροχούς με ροπή 300 Nm, χαρίζοντας επιτάχυνση στα 0-100 χλμ./ώρα σε περίπου 9,0 δευτερόλεπτα.
Κι όταν αφήνεις το γκάζι ή πατάς φρένο, βλέπεις και την ανάκτηση της ενέργειας από τους τροχούς, να μεταφέρεται στη μπαταρία.
Επιλεγμένο πρόγραμμα το Eco, μέσω του Drive Mode, ώστε η οδήγηση να είναι οικονομική σε κατανάλωση. Στο Normal και στο Sport, βλέπεις να αλλάζει χρώμα το καντράν, ενώ νιώθεις και έναν ευχάριστο τεχνητό ήχο που προσομοιάζει σε ήχο θερμικού κινητήρα, έτσι για να σου αλλάξει τη διάθεση. Όμως, ξανά στο Eco για να βγάλω τα χιλιόμετρα.
Φθάνοντας στον Πύργο είδα και τα αμφίπλευρα ΣΕΑ που ετοιμάζονται και έως το τέλος του χρόνου μάλλον θα λειτουργήσουν. Βλέποντας και την αυτονομία, είπα καλού κακού να επιτρέψω με 100 χλμ./ώρα, και πάλι με Eco πρόγραμμα, με την κατανάλωση να πέφτει στα 0,9 κιλά.
Οι περίπου 2 τόνοι του βάρους του Mirai το έκαναν να πατά σταθερά στο δρόμο, και η πίσω ανάρτηση πολλαπλών συνδέσμων να βοηθά στην απορρόφηση των όποιων κραδασμών. Η ηχομόνωση βρίσκεται σε απίστευτο επίπεδο, ενώ και τα θερμομονωτικά κρύσταλλα δεν άφησαν τον ήλιο να περάσει θερμότητα στην καμπίνα. Στα συν του αυτοκίνητου καταγράφονται αυτά τα στοιχεία, όπως επίσης οι διπλές οθόνες 12,3 ιντσών (κεντρική οθόνη αφής πολυμέσων και ψηφιακός πίνακας οργάνων), η ασύρματη ενσωμάτωση Apple CarPlay και Android Auto, η πανοραμική, περιμετρική κάλυψη με κάμερες, τα πολύ μαλακά πλαστικά σε πόρτες και ταμπλό, ο μικρός λεβιές στο σύστημα κίνησης, το σαλόνι με ταπετσαρία από συνθετικό δέρμα, η επαγωγική φόρτιση smartphone και ο διακόπτης Hold, για να μην κάνει πισωγύρισμα το αυτοκίνητο σε ανηφόρα.
Στα συν ο εσωτερικός, κεντρικός καθρέπτης – κάμερα, που σου απεικονίζει εξαιρετικά την κατάσταση πίσω, όπως και η γυάλινη οροφή δύο τμημάτων, που συμβάλλει στη φωτεινότητα της καμπίνας, ενώ το κεντρικό μεταλλικό τμήμα, που είναι μεγάλο, ενισχύει τη δομή της οροφής.
Δύο στοιχεία ακόμα. Το ένα: βάζοντας τον λεβιέ του κινητήριου συστήματος στη θέση Β έχεις ισχυρότερη ανάκτηση ενέργειας, που ενδείκνυται στην πόλη, και τη ρυθμίζεις σε τρία επίπεδα. Το άλλο: πατώντας τον διακόπτη H2Ο αριστερά στο ταμπλό, αποβάλλεις το νερό που έχει παρακρατηθεί. Είπαμε, εκπέμπει μόνο υδρατμούς.
Αντίθετα, στα μείον συγκαταλέγονται το πολύ μικρό πορτ-μπαγκάζ, και το πολύ ψηλό τούνελ μετάδοσης στο πίσω μέρος, που δεν αφήνει περιθώριο για τρίτο επιβάτη, στη μέση. Είναι αδύνατον, εκτός κι αν πρυτανεύσει η άποψη «όλοι οι καλοί χωράνε». Πάντως, στο περιορισμό των χώρων συμβάλλει η τοποθέτηση των κυλινδρικών δεξαμενών υδρογόνου: η μία κάθετα κάτω από τα μπροστινά καθίσματα, η άλλη παράλληλα με τα πίσω καθίσματα, και η 3η, η πιο μικρή, παράλληλα και κάτω από το χώρο αποσκευών.
Με μήκος 4,975μ., πλάτος 1,885μ., ύψος 1,470μ. και μεταξόνιο 2,920μ., το Toyota Mirai είναι ένα μεσαίου μεγέθους, οικογενειακό αυτοκίνητο sedan, που θεωρείται 5θέσιο αλλά στους ουσία 4 ενήλικες χωρούν άνετα. Φέρει LED προβολείς, πίσω φώτα LED, 19άρες ζάντες αλουμινίου, καθώς και ολοκληρωμένο πακέτο Toyota Safety Sense με συστήματα υποβοήθησης οδηγού.
Εμπειρία η οδήγηση του υδρογονοκίνητου Toyota Mirai. Δύσκολο έως απίθανο να δούμε να κυκλοφορούν περισσότερα, λόγω έλλειψης πρατηρίων και ακριβού υδρογόνου, καθώς αυτή τη στιγμή μεταφέρεται με ειδικό βυτίο από τη Βιέννη, και κοστίζει 25 ευρώ το κιλό.
Και στην Ευρώπη, όπως μαθαίνω, σε ορισμένες χώρες, αλλά και στις ΗΠΑ (Καλιφόρνια), αποσύρουν τις υποδομές υδρογόνου και όλα δείχνουν ότι για τα ΙΧ μάλλον εγκαταλείπεται η κυκλοφορία τους, και πιθανότατα θα περιοριστεί στα βαρέα οχήματα, φορτηγά, λεωφορεία και τρένα, εκεί όπου πράγματι μπορεί να βρει εφαρμογή.
Καταλήγοντας, στην Ελλάδα θα παραχθεί πράσινο υδρογόνο, στις εγκαταστάσεις της Motor Oil, σε συνεργασία με τη ΔΕΗ, μέσω της κοινής εταιρείας Hellenic Hydrogen A.E.