Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, η Γαλλία και η Γερμανία έχουν συμφωνήσει στα βασικά και πλησιάζουν σε ένα κοινό ανακοινωθέν επί του θέματος των πανευρωπαϊκών στόχων μείωσης των εκπομπών CO2 για το 2035. Στο κάδρο μπαίνει και η Βρετανία που αντιμετωπίζεται ως αξιόπιστος εταίρος στο πλαίσιο των κανόνων «Made in Europe» της ΕΕ.
Για να κατανοήσουμε τη σημασία αυτής της κίνησης θα πρέπει να ανατρέξουμε στα δεδομένα ένα χρόνο πριν. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε προτείνει πέρυσι οι εκπομπές CO2 των αυτοκινήτων να μειωθούν κατά 90% έως το 2035 σε σχέση με τα επίπεδα του 2021. Η πρόταση όμως είχε μια παγίδα. Οι κατασκευαστές θα έπρεπε να καλύψουν το υπόλοιπο 10% μέχρι το 100%, χρησιμοποιώντας χάλυβα χαμηλών εκπομπών άνθρακα και εναλλακτικά καύσιμα.
Γαλλία και Γερμανία θέλουν να χαλαρώσουν τους στόχους εκπομπών ρύπων του 2035 εντός ΕΕ ενώ συνάμα κλείνουν το μάτι και στη Βρετανία
Το γαλλογερμανικό σχέδιο, που δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί, αφαιρεί αυτό το επιπλέον βάρος. Ο στόχος θα παραμείνει στο 90%, χωρίς να απαιτούνται πρόσθετα αντισταθμιστικά μέτρα. Η λύση αυτή ταιριάζει σε γενικές γραμμές με όσα ζητούσαν εδώ και καιρό οι Γερμανοί κατασκευαστές.
Το δεύτερο μεγάλο μέτωπο αφορά μια πρόταση της ΕΕ που εισάγει απαιτήσεις τοπικής προέλευσης και χαμηλού αποτυπώματος άνθρακα. Οι απαιτήσεις αυτές θα ισχύουν για προϊόντα που αγοράζονται μέσω δημόσιων προμηθειών, δημόσιων δημοπρασιών ή προγραμμάτων επιδότησης.
Η Γαλλία πιέζει ώστε τα προϊόντα αυτά να περιορίζονται σε όσα κατασκευάζονται εντός της ΕΕ. Η Γερμανία και άλλα κράτη-μέλη έχουν διαφορετική άποψη. Θεωρούν ότι πρέπει να συμπεριληφθούν και χώρες που είναι στενά συνδεδεμένες με την ευρωπαϊκή εφοδιαστική αλυσίδα του αυτοκινήτου, καθώς και χώρες με τις οποίες η Ένωση έχει συμφωνίες ελεύθερου εμπορίου.
Η προσωρινή φόρμουλα των δύο χωρών αποτελεί έναν συμβιβασμό. Για τον κλάδο του αυτοκινήτου, ο όρος «Made in Europe» θα καλύπτει τα 27 κράτη-μέλη. Θα καλύπτει επίσης όσους ευρωπαίους εταίρους ήταν μέρος της εσωτερικής αγοράς της ΕΕ την 1η Ιανουαρίου 2020. Αυτό σημαίνει ότι μέσα θα βρίσκεται και η Βρετανία, η οποία αποχώρησε από την ενιαία αγορά στο τέλος του 2020.
Το τίμημα για το Λονδίνο Η είσοδος της Βρετανίας δεν θα είναι χωρίς όρους. Το σχέδιο προβλέπει ότι η συμμετοχή της θα εξαρτηθεί από συμφωνία πλήρους αμοιβαιότητας. Θα απαιτεί επίσης δυναμική ευθυγράμμιση με τους κανόνες της ΕΕ για επενδύσεις από τρίτες χώρες και με τα ευρωπαϊκά μέτρα εμπορικής προστασίας.
Στην πράξη, αυτό θα μπορούσε να υποχρεώσει το Λονδίνο να υιοθετήσει τους δασμούς που έχει επιβάλει η ΕΕ για να περιορίσει τις εισαγωγές υβριδικών και ηλεκτρικών αυτοκινήτων κινεζικής κατασκευής. Πρόκειται για μια απόφαση με σοβαρό πολιτικό και οικονομικό βάρος για τη βρετανική κυβέρνηση.
Ακόμη και μέσα στη Γερμανία, ο νέος στόχος δεν είναι δεδομένος. Ο σοσιαλδημοκράτης υπουργός Περιβάλλοντος Carsten Schneider έχει αφήσει να εννοηθεί ότι ο στόχος θα μπορούσε να τεθεί στο 95%. Το υπόλοιπο 5% θα καλυπτόταν μέσω χάλυβα χαμηλών εκπομπών.
Μια γαλλογερμανική συμφωνία δεν σημαίνει ότι η υπόθεση έκλεισε. Οι δύο χώρες θα πρέπει να πείσουν τα υπόλοιπα κράτη-μέλη αλλά και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για να τεθούν σε ισχύ τα σχέδιά τους. Η επικείμενη συμφωνία είναι κοντά στο να κλειδώσει, όμως ο δρόμος μέχρι την εφαρμογή της παραμένει μακρύς.
Πηγή: www.drive.gr