Ο Φάνης Μουρατίδης μιλά στο Τύπος TV για το ταξίδι του με το «Ντέρτι», τη νέα σειρά που τον έφερε στην τηλεόραση σε έναν ρόλο που, όπως εξομολογείται, τον άγγιξε βαθιά.
Ο ηθοποιός αναφέρεται στη δημιουργική ομάδα, στο καστ και στην ιδιαίτερη ατμόσφαιρα της παραγωγής, αλλά και στη δεκαετία του ’80, μια εποχή που συνδέεται με προσωπικές του αναμνήσεις και όνειρα.
Φάνης Μουρατίδης: «Είναι ένα τραύμα που έχω προσφέρει με μεγάλη γενναιοδωρία»
Παράλληλα, εξηγεί γιατί ο Πασχάλης, ο αστυνομικός που υποδύεται, του ήταν τόσο οικείος, καθώς ο πατέρας του ήταν αστυνομικός την ίδια περίοδο. Μιλά ακόμη για τη δύσκολη απόφαση να συμμετάσχει σε καθημερινή σειρά και για τη δική του σχέση με τη δουλειά: δεν κάνει ποτέ κάτι διεκπεραιωτικά, αλλά μόνο όταν υπάρχει κάτι που τον ιντριγκάρει και τον κάνει να επιστρέφει στο σπίτι με «ήσυχη τη συνείδησή» του.
Πώς είναι το ταξίδι με το «Ντέρτι»;
Είναι υπέροχο! Αρχικά, οι άνθρωποι αυτής της σειράς είναι μοναδικοί. Η Μελίνα Τσομπάνη και ο Πέτρος Καλκόβαλης έχουν δημιουργήσει ένα εξαιρετικό σενάριο. Αυτή η σειρά βάζει στοίχημα με τον χρόνο, είναι σειρά μεγάλης διάρκειας. Κι αν θέλεις να στοιχηματίσεις στη μεγάλη διάρκεια, πρέπει να βάλεις καλό σημάδι. Εμείς είμαστε τυχεροί που έχουμε δύο πολύ ικανούς σεναριογράφους με πολλή όρεξη και κέφι, με μία πολύ ωραία ιδέα. «Καταπιάνονται» με την εποχή των ’80s, μια δεκαετία που εμένα προσωπικά με αφορά πολύ. Για εμένα, ήταν η πιο ανέμελη δεκαετία της ζωής μου, είναι η εποχή που έκανα τα όνειρά μου, που σχεδίαζα το μέλλον μου. Οι άνθρωποι της δικής μου γενιάς ήταν σε μια μεταβατική περίοδο ανάμεσα στο παλιό και το καινούργιο. Κουβαλούσαμε την κουλτούρα μιας άλλης Ελλάδας, αλλά οραματιζόμασταν το καινούργιο. Άλλωστε, το σύνθημα των ’80s ήταν η λέξη «αλλαγή».
Το δεύτερο κομμάτι που πρέπει να αγγίξουμε στο «Ντέρτι» είναι οι συνάδελφοι, οι ηθοποιοί. Πρόκειται για ένα εξαιρετικό καστ, αλλά δεν αρκεί μόνο αυτό. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, οι ηθοποιοί ήταν μια εξαιρετική επιλογή για τους αντίστοιχους χαρακτήρες που ενσαρκώνουν. Μιλάμε για ένα πολύ μελετημένο κάστινγκ. Φυσικά, υπάρχει και ένα τρομερό επιτελείο σκηνοθετών. Κάτω από την «μπαγκέτα» του Σπύρου Ρασιδάκη, υπάρχουν ο Μιχάλης Ρουμπής και ο Θοδωρής Καζής, που έχουν δημιουργήσει μια φανταστική ομάδα και προσπαθούν να δώσουν πάντα το κάτι παραπάνω.
Το τρίτο κομμάτι και το βασικότερο είναι ότι το κανάλι, ο ΑΝΤ1, και η παραγωγή του Καραγιάννη στηρίζουν αυτήν τη δουλειά. Όλοι μας, λοιπόν, κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε για αυτήν τη σειρά. Αυτήν την υπερβολική αγάπη για τη δουλειά δεν τη βλέπεις συχνά. Οι περισσότεροι, πλέον, άνθρωποι είναι ανέραστοι, όσον αφορά το αντικείμενό τους.
Μέσα σε αυτό το παζλ των ωραίων κομματιών, τι θέση έχει ο Πασχάλης, ο ήρωάς σας; Πώς τον προσεγγίσατε;
Αρχικά να πω ότι για εμένα ήταν πολύ δύσκολο να πάρω την απόφαση να βρίσκομαι σε μια καθημερινή σειρά. Ο όγκος της δουλειάς είναι πολύ μεγάλος, έχω πολλές υποχρεώσεις. Για να είμαι ειλικρινής, γι’ αυτό μέχρι τώρα το απέφευγα. Όταν, όμως, διάβασα το σενάριο και μίλησα με την ομάδα, έφαγα «κόλλημα» με τον χαρακτήρα. Ο Πασχάλης μού θυμίζει οικεία πράγματα της ζωής μου. Ο πατέρας μου ήταν αστυνομικός στα ’80s, οπότε όλο αυτό το κομμάτι το ξέρω πολύ καλά. Ο ήρωας, λοιπόν, έχει έναν χαρακτήρα πολύ γνώριμο σ’ εμένα, έναν ηθικό κώδικα πολύ ακέραιο. Όταν το συνειδητοποίησα, είχα δεύτερες σκέψεις, καθώς γνώριζα ότι, θέλω – δεν θέλω, θα ανασύρω στο μυαλό μου προσωπικά βιώματα και όλη εκείνη την εποχή. Όταν φτιάχνεις έναν πολύ ακέραιο χαρακτήρα, μοιραίο είναι να σου ανασύρει εικόνες. Αυτό, βέβαια, λειτούργησε και ως challenge. Ήταν η πρώτη φορά που με απασχόλησε τόσο πολύ μια δουλειά.
Συγκριτικά με τις δουλειές που έχετε κάνει στο θέατρο, θα έλεγε κάποιος ότι επιλέγετε πιο δύσκολα την τηλεόραση…
Η αλήθεια είναι ότι πρέπει να υπάρχουν κάποιες συνθήκες και το «Ντέρτι» τις είχε! Γι’ αυτό μπήκα στη διαδικασία να πω το «ναι». Για εμένα, το πιο βασικό κομμάτι είναι ότι όλοι γούσταραν να κάνουν αυτήν τη δουλειά. Δεν είδα κουρασμένους ανθρώπους που θέλουν να διεκπεραιώσουν για το μεροκάματο. Δεν διεκπεραιώνω ποτέ κάτι, δεν ξέρω τι σημαίνει αυτό, δεν θα πάω ποτέ να βγάλω απλώς λεφτά και να φύγω. Αν δεν με ιντριγκάρει κάτι, δεν μπαίνω ποτέ στη διαδικασία να το κάνω, ό,τι κι αν είναι αυτό. Θέλω να γυρνάω στο σπίτι με ήσυχη τη συνείδησή μου πως ό,τι έπρεπε να κάνω, το έκανα. Κι αυτό το κάνω ώστε, αν θέλω να αλλάξω κάτι, θα πρέπει να έχω εξαντλήσει όλες μου τις επιλογές και μετά να βρω τι είναι αυτό που ίσως δεν πρόσεξα. Αν δεν έχω εξαντλήσει τις επιλογές μου, δεν θα μπορώ να το ανακαλύψω. Έχω μια ευθύνη γι’ αυτήν τη δουλειά.
Πηγή: www.gossip-tv.gr