Η αναμονή τελείωσε επιτέλους. Η Ferrari Luce αποκαλύφθηκε επίσημα πριν από λίγα λεπτά και απεχθάνεται τους χλιαρούς. Δεν υπάρχει μέση λύση: ή θα τη λατρέψεις ή θα τη μισήσεις.
Βασίζεται σε μια εντελώς νέα πλατφόρμα, με τέσσερις ηλεκτροκινητήρες και έως 1.050 ίππους. Δεν πρόκειται για κάποιο περιορισμένης παραγωγής halo model, αλλά για κανονική κυκλοφορία. Τοποθετείται δίπλα στην υπόλοιπη γκάμα και οι παραγγελίες έχουν ήδη ανοίξει, με τις τιμές να ξεκινούν από τις 550.000 ευρώ.
Η Ferrari Luce σχεδιάστηκε από κοινού από το Centro Stile της Ferrari στο Maranello και τη LoveFrom, την εταιρεία σχεδιασμού που ίδρυσε ο Jony Ive, ο άνθρωπος πίσω από την εμβληματική εμφάνιση του αρχικού iPhone
Αλλά η Ferrari λέει ότι δεν επρόκειτο απλώς για μια άσκηση σχεδιασμού. Οι μηχανικοί διαμόρφωσαν τις επιφάνειες με βάση τις αεροδυναμικές και λειτουργικές ανάγκες και, στη συνέχεια, η LoveFrom ανέλαβε ουσιαστικά να «ντύσει» τα μηχανικά μέρη.
Το τελικό αποτέλεσμα είναι ένα αυτοκίνητο μήκους 5.026 mm, περίπου όσο ένα Tesla Model S. Έχει επίσης πλάτος 1.999 mm και ύψος 1.544 mm, γεγονός που το καθιστά χαμηλότερο από την Purosangue. Το μεταξόνιο φτάνει τα 2.961 mm.
Η αεροδυναμική ήταν σαφώς η πρώτη προτεραιότητα. Χωρίς έναν τεράστιο V12 μπροστά, η Ferrari δεν ένιωθε πλέον δεσμευμένη από τις κλασικές αναλογίες των σούπερκαρ.
Ο συντελεστής οπισθέλκουσας 0,254 Cd επιτυγχάνεται χωρίς ενεργή αεροδυναμική, μια επιλογή που αποσκοπεί στο να διατηρήσει το αμάξωμα οπτικά καθαρότερο.
Η καμπίνα των επιβατών είναι βαμμένη σε μαύρο χρώμα, με το αλουμινένιο αμάξωμα να τυλίγεται γύρω της σχεδόν σαν κέλυφος. Ακόμη και οι υαλοκαθαριστήρες επανασχεδιάστηκαν και κατοχυρώθηκαν με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, ώστε να δημιουργούν μικροσκοπικούς στροβίλους αέρα χωρίς να διαταράσσουν τη ροή του.
Και μετά υπάρχουν οι ζάντες: οι μεγαλύτερες που έχουν τοποθετηθεί ποτέ σε Ferrari παραγωγής. Έχουν διάμετρο 23 ίντσες εμπρός και 24 ίντσες πίσω. Τα πίσω φώτα είναι επίσης στρογγυλά, κάτι που δίνει μια αναζωογονητική αίσθηση σε μια σύγχρονη Ferrari. Αλλά ας κρίνει ο καθένας μόνος του αν είναι του γούστου του.
Είχαμε ήδη δει μερικές φευγαλέες ματιές από το εσωτερικό, αλλά εδώ είναι που η επιρροή του Jony Ive είναι πιο εμφανής. Μπορείς να τη διακρίνεις στα φινιρίσματα αλουμινίου, στις λεπτομέρειες από γυαλί, καθώς και στα ιδιαίτερα γραφικά και τις κινήσεις των διεπαφών στις οθόνες.
Παραδόξως, για το πιο άνετο μοντέλο της Ferrari που υπήρξε ποτέ, δεν υπάρχουν και τόσες πολλές οθόνες. Ο συνοδηγός δεν διαθέτει καν κάποια μπροστά του. Αντ’ αυτού, μπορεί να περιστρέψει την κεντρική προς το μέρος του.
Μία από τις μεγαλύτερες πρακτικές αλλαγές είναι ότι το Luce διαθέτει πέντε κανονικά καθίσματα. Δεδομένου ότι δεν υπάρχει τούνελ μετάδοσης κίνησης που να διατρέχει το κέντρο του πλαισίου, ένας πέμπτος επιβάτης μπορεί να καθίσει άνετα.
Το πορτμπαγκάζ είναι επίσης τεράστιο για τα πρότυπα της Ferrari: 597 lt. Πρόκειται για χωρητικότητα αντίστοιχη ενός σύγχρονου compact SUV και τη μεγαλύτερη που έχει προσφέρει ποτέ η εταιρεία.
Κάθε τροχός διαθέτει τον δικό του ηλεκτροκινητήρα, ο οποίος έχει εξελιχθεί και κατασκευαστεί από τη Ferrari στο Maranello. Οι μπροστινοί περιστρέφονται έως τις 30.000 rpm, ενώ οι πίσω φτάνουν τις 25.500 rpm. Πρόκειται για κινητήρες μόνιμου μαγνήτη που προέρχονται από το πρόγραμμα F80 της Ferrari και κατασκευάζονται με τεχνολογία και τεχνογνωσία από τη Formula 1 και τους αγώνες αντοχής.
Οι πίσω κινητήρες αποδίδουν συνδυαστικά 843 ίππους και 710 Nm, ενώ οι μπροστινοί 286 ίππους και 280 Nm. Η συνολική απόδοση φτάνει τους 1.050 ίππους και τα 990 Nm.
Αλλά το πραγματικά ενδιαφέρον είναι ο τρόπος με τον οποίο η Ferrari διαχειρίζεται όλη αυτή την ισχύ. Οι λειτουργίες E-Manettino ελέγχουν πόσο επιθετικό είναι το αυτοκίνητο, μεταβάλλοντας την απόδοση της ροπής, τη συμπεριφορά του συστήματος μετάδοσης κίνησης και τη συνολική απόκριση ανάλογα με τη λειτουργία.
Τα χειριστήρια πίσω από το τιμόνι δεν αλλάζουν ταχύτητες, αφού δεν υπάρχουν. Αντίθετα, η Ferrari τα χρησιμοποιεί για να ελέγχει κάτι που ονομάζεται «Torque Shift Engagement».
Το δεξί χειριστήριο αλλάζει την ένταση της επιθετικής απόδοσης της ροπής, με πέντε διαφορετικά επίπεδα. Το αριστερό χειριστήριο ρυθμίζει την ένταση της αναγεννητικής πέδησης, επίσης σε πέντε επίπεδα.
Η Ferrari επιμένει ότι δεν πρόκειται για κάποιο «φθηνό» κόλπο με «προσομοίωση κιβωτίου ταχυτήτων». Υποτίθεται ότι είναι ένας εντελώς νέος τρόπος αλληλεπίδρασης με ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο υψηλών επιδόσεων.
Η μπαταρία των 122 kWh και αρχιτεκτονικής 800V αναπτύχθηκε σε συνεργασία με την κορεατική εταιρεία SK On και αποτελεί δομικό μέρος του πλαισίου. Η τοποθέτησή της χαμηλώνει το κέντρο βάρους κατά σχεδόν εννέα εκατοστά σε σύγκριση με την Purosangue. Η Ferrari λέει ότι το αποτέλεσμα είναι σαν να οδηγείς ένα αυτοκίνητο που είναι 340 κιλά ελαφρύτερο.
Η Ferrari προσφέρει 8ετή εγγύηση απεριόριστων χιλιομέτρων για το σύστημα μετάδοσης κίνησης. Είναι ενδιαφέρον ότι η αρχιτεκτονική της μπαταρίας έχει ήδη σχεδιαστεί ώστε να υποστηρίζει κυψέλες μελλοντικής γενιάς που δεν υπάρχουν ακόμη εμπορικά. Η Ferrari θέλει σαφώς αυτό το αυτοκίνητο να γεράσει όμορφα από τεχνολογικής πλευράς.
Οι ανεξάρτητοι κινητήρες επιτρέπουν επίσης προηγμένη διαχείριση ροπής, ενώ το αυτοκίνητο διαθέτει και σύστημα τετραδιεύθυνσης. Οι μηχανικοί της Ferrari ισχυρίζονται ότι η οδική συμπεριφορά είναι εκπληκτικά κοντά σε εκείνη μιας 296 GTB, παρά το μέγεθος της Luce.
Πάντως, η ταχυφόρτιση δεν εντυπωσιάζει, αφού φτάνει τα 350 kW, κάτι που η Ferrari λέει ότι είναι υπεραρκετό για τους περισσότερους ιδιοκτήτες, ειδικά επειδή πολλοί θα φορτίζουν στο σπίτι ούτως ή άλλως.
Και τι κάνει με το δεξί πόδι στο πάτωμα; Πιάνει τα 100 km/h σε 2,5 δευτερόλεπτα και τα 200 km/h σε ακόμη 4,3 δευτερόλεπτα. Δεν θα σταματήσει να επιταχύνει πριν από τα 310 km/h, ενώ η αυτονομία κατά WLTP φτάνει τα 530 km.
Στην καθημερινότητα, θα τη δουλεύεις στο πισωκίνητο Range Mode των 435 ίππων και 260 km/h τελικής ταχύτητας. Έπειτα υπάρχει το τετρακίνητο Tour Mode των 625 ίππων, το Performance Mode των 1.000 ίππων με τελική ταχύτητα 310 km/h, ενώ για μανιασμένες εκκινήσεις θα επιλέγεις το Launch Control των 1.050 ίππων.
Η Ferrari αντιμετώπισε επίσης το ζήτημα που όλοι περίμεναν: πώς θα έπρεπε να ακούγεται μια ηλεκτρική Ferrari; Αντί να χρησιμοποιεί συνθετικούς ήχους θερμικού κινητήρα, χρησιμοποιεί ένα επιταχυνσιόμετρο για να καταγράψει πραγματικούς κραδασμούς από τους ηλεκτροκινητήρες και το πίσω πλαίσιο.
Ένας αλγόριθμος φιλτράρει τις δυσάρεστες συχνότητες και ενισχύει μόνο τους πιο «ευχάριστους» ήχους. Το αποτέλεσμα μπορεί να ακουστεί τόσο μέσα όσο και έξω από το αυτοκίνητο.
Πηγή: www.drive.gr